خانه / بینش و رویا / آموزه ها / نماز (قسمت ششم)

نماز (قسمت ششم)

نماز یک پیکره لفظی دارد همین است که بر زبان ما جاری می‌شود، و یک پیکره مصداقی و علمی دارد که کل نماز صورت انسانی دارد صورت انسانی‌اش اهل بیت علیهم السلام هستند این علت طرح بحث.
اینکه در این چند شب روی معنای نماز من اصرار داشتم پافشاری داشتم، علت دارد، علتش این است که یک عبادت اگر بخواهد کامل انجام بگیرد چند حقیقت باید در آن عبادت لحاظ بشود. یکی همت است، یعنی انسان همه وجودش را باید بیاورد در عبادت، یکی معرفت است یعنی عبادت را بشناسد، و یکی هم محبت است یعنی دل به عبادت داشته باشد. بی‌ربط به عبادت نباشد که دلش ارتباطی با عبادت نداشته باشد بدون دل عبادت کند که این عبادت عریان از قلب از ظاهر فرمایشات امیرالمومنین استفاده می‌شود کاری برای آدم در قیامت انجام نمی‌دهد، عبادت عاشقانه. عبادتی که به آن عبادت دلبسته باشم.
شاید خیلی‌ها از لفظ عشق فراری باشند، در قدیمی‌های متدین هم کسانی بودند که می‌گفتند شعری که کلمه عشق در آن است نخوانید، حرف عشق را روی منبر نزنید، اما این که آنها اینجور می‌گفتند علتش این بود که مطالعه در معارف اهل بیت نداشتند، حداقل من دو جا کلمه عشق را در روایاتمان دیدم، روایات سنددار، روایات در کتابهای اصیلمان که یکیش قول پیغمبر عزیز اسلام است.
من عشق العباده و باشرها بجسده و عانقها بقلبه، این در اصول کافی است، حالا برادران مومنی که فراری از لغت عشق هستند، فرارشان جا ندارد، یکی از بزرگان از دانشمندان در کتابش دیدم که می‌گوید عشق حقیقتی فوق محبت است، یعنی یک محبت فورانی است، یک محبتی که همه وجود را گرفته و آدم را می‌کشد، عشق است که می‌کشاند و بس، همین هم هست.
اگر پای عشق نباشد اصلا کشش انسان در هیچ چیز حس نمی‌کند، یار است که می‌کند خدایی، مستم که می‌روند بی‌خود یعنی بدون خودیت بی‌خود نه یعنی لفظ بی‌خودی ایرانی، حرفش بیخود است، کارش بیخود است، نه بی‌خود یعنی بدون منیت، عشق است که می‌کشاند و بس، یار است که می‌کند خدایی، مستند که می‌روند بی‌خود، در بحر حریم کبریائی، اینجا ره گمرهان نباشد.
آنی که عاشق نیست حرکتی ندارد، آنی که عاشق نیست امام صادق می‌فرماید دو تا چرخیدن دارد در کل عمرش آنی که عاشق نیست، یقوم حول نفسه، دور خودش دارد می‌چرخد برای سیر کردن شکم و پاسخ گفتن به غریزه جنسی همین. دو تا گردش دارد اما آدمی که عاشق حقیقت است و حقیقت معشوقش است، بین معشوق و عاشق کشش سنگینی است و منشأ این کشش هم معشوق است، عاشق فقط یک قدم معرفتی برداشته کار دیگری نکرده معشوق را شناخته دیگر چی کار کرده؟ باشناخت معشوق بند کشش معشوق افتاده به گردن قلبش و او را به طرف خودش می‌کشد تا گودال قتلگاه را تبدیل به معراج فرشتگان کند این گفتار امام صادق است این برداشت من نیست، لطیفه‌گوئی نیست، بافتنی نیست.
در کتاب باعظمت حالا من می‌توانم بگویم بی‌نظیر ولی بگویم کم نظیر کامل الزیارات است که حضرت سید الشهدا گودال را برد فراز عرش، عرشیان نسبت به گودال زمینی شدند گودال برای عرشیان زمینی شده معراج شد، البته درکش هم خیلی مشکل است خیلی. خیلی سخت است که یک عاشق اینقدر از نظر معرفت نسبت به معشوق بالا باشد که این معرفتش نسبت به معشوق کشش معشوق را بیاورد بندش را به قلبش بیاندازد و او را بکشد تا نهایت مقام قرب و مقام وصال که برای جان دادنش باز قول امام صادق است، که برای جان دادنش در گودال به ملک الموت بگویند شما حق گرفتن جان او را ندارید، جان حسین را خودم می‌گیرم.
چطوری گرفت؟ این قول امام صادق است با این صدای عاشقانه معشوق جان عاشق را گرفت که شنید با گوش خودش یٰا أَیَّتُهَا اَلنَّفْسُ اَلْمُطْمَئِنَّهُ ﴿الفجر، ۲۷﴾ اِرْجِعِی إِلىٰ رَبِّکِ رٰاضِیَهً مَرْضِیَّهً ﴿الفجر، ۲۸﴾ فَادْخُلِی فِی عِبٰادِی ﴿الفجر، ۲۹﴾ وَ اُدْخُلِی جَنَّتِی ﴿الفجر، ۳۰﴾، نه فی العباد، فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی، نه جنات، جنات برای بنده و جنابعالی و خانم‌های متدین و دامادها و عروسهای خوبمان است، اما برای او گفت و ادخلی جنتی هنوز هم فکر می‌کنم در این قرن‌هایی که قرآن نازل شده در قرن اول تا حالا چه کسی معنی جنتی را به دست نیاورد، معنی‌اش چیست؟
پروردگار این جنت را با یاء متکلم به خودش چسبانده و ادخلی جنتی، عشق از معشوق اول سر زند، تا به عاشق جلوه دیگر کند این است به همین خاطر است که درباره خود زمین کربلایش فرمودند کرب و بلا درس وفا می‌دهد، تربت عشق است و شفا می‌دهد.
یک نامه‌ای وجود مبارک امام دوازدهم دارند ماها هم خیلی اهل مطالعه نیستیم حوصله‌اش را نداریم، شما این نامه را در مفاتیح الجنان در مسائل ایام شعبانیه، در آداب روز سوم شعبان ملاحظه کنید، این نامه نامه‌ای است که وجود مبارک امام دوازدهم نوشتند به علی بن مصیب همدانی که اهل یمن بوده، در این نامه حضرت ابتدای نامه نوشتند علی بن مصیب این را عنایت کنید، دقت کنید، بار این نامه خیلی سنگین است خیلی.
امام دوازدهم حجت الله علی خلقه است، امام دوازدهم بقیه الله فی الارضین است، امام دوازدهم نتیجه صد و بیست و چهار هزار پیغمبر و یازده امام است، امام دوازدهم کسی است که خدا برای اولین بار در جامعه انسانی به دست او عدالت خودش را فراگیر سفره‌اش را پهن می‌کند، امام زمان کسی است که فقط در حق او روایات این تعبیر را کردند، طاووس اهل الجنه، این امام زمان ایشان با خط مبارک خودشان به علی بن مصیب همدانی نوشتند علی بن مصیب امروز یعنی سوم شعبان خیلی سنگین است، علی بن مصیب امروز روز ولادت مولای ما ابی عبدالله الحسین است، یعنی من را کنار حسین برده حسین بدان، او مولای من است. او بر من مولویت دارد این گفتار امام عصر است.
بعد می‌نویسد علی بن مصیب خداوند به حضرت ابی عبدالله چند تا امتیاز داده خاص است، به هیچ کس نداده، به یک نفر از انبیا نداده، به یک نفر از ما یازده تا حتی پدرمان علی و جدمان پیغمبر هم نداده، و آن این است که خدا خوردن خاک را بر تمام انسان‌ها حرام کرده ولی خاک او را و شفاء فی تربته شفا قرار داده این امتیاز را به هیچ کس نداده.
خب این یک بار که کلمه عشق در روایات ما و آن هم در اصول کافی و آن هم در جلد دوم آمده است، من عشق العباده و باشرها بجسده، کسی که در این مرحله سوم است همت، معرفت، محبت، این سه تا باید در نماز خواندن‌های ما لحاظ بشود یعنی ما بشناسیم نماز را، حالا من یک جمله بسیار با ارزشی را در شناخت نماز برایتان عرض می‌کنم خدا بخواهد بشناسیم نماز را که نماز چیست، چه پیکره‌ای دارد، چه جایگاهی در عالم معنا دارد، وقتی نمازگزار وارد نماز می‌شود نماز چه می‌گوید بهش، یعنی این دریا در آن ده دقیقه نماز صبح، یک ربع نماز ظهر و عصر مغرب و عشا چه شیرینی‌ها و چه جام‌هایی را به کام نمازخوان می‌ریزد این را بشناسیم که نماز نمایش چشمه سلسبیل و کوثر عَیْناً یَشْرَبُ بِهٰا عِبٰادُ اَللّٰهِ ﴿الإنسان ، ۶﴾ است قیامت در دنیاست.
این جام الهی است، سَقٰاهُمْ رَبُّهُمْ شَرٰاباً طَهُوراً ﴿الإنسان ، ۲۱﴾، این صورت دنیایی شراب طهور قیامت است، این را بشناسیم. در خواندنش هم همه همتش را بیاورد وسط، عاشقش هم باشد، البته آنهایی که نماز را شناختند معشوق شده برایشان، عاشق نمازند آن وقت بندی از کشش نماز قلبشان را تسخیر می‌کند نمی‌دانید از نماز چه چیزهایی گیرشان می‌آید.
من عشق العباده و باشرها بجذبه، فقط بدن تنها نه و عاندها بقلبه، نماز را بغل بگیرد با بغل قلبش، خب نماز را که نمی‌شود با بغل بدنی بغل گرفت، با قلبش بغل بگیرد، و عاندها بقلبه. این یک جا که کلمه عشق آمده، جای دوم من جای سوم پیدا نکردم، البته یک متنی را خیلی در مجلات و مقالات می‌آوردند که هیچ مدرکی تا حالا برایش پیدا نشده من آن را کاری ندارم، کار ماست و دین خدا و مدرک، مطلبی که از زبان انبیا یا ائمه صادر شده باشد.
جای دومی که کلمه عشق به کار گرفته شده، ارتش آرام دارد یک بیابانی را طی می‌کند می‌رسند به یک بیابان، امیرالمومنین پیش از جنگ صفین می‌فرماید اینجا پیاده بشوید، تمام لشگر، امشب را تا فردا صبح در این بیابان بمانیم، پیاده شدند، نمی‌دانم هم امیرالمومنین برای چی گفت پیاده شوید خیلی زحمت دارد، منزل که نبود، کاروانسرا که نبود، یک محل نخلستان فراوانی که نبود یک بیابانی بود حضرت فرمود اینجا پیاده شوید خب همه پیاده شدند، نماز صبح را با جماعت خواندند امیرالمومنین نماز صبح را که با جماعت خواندند هرروز امام بعد از نماز ذکر می‌گفتند قرآن می‌خواندند، دعا می‌خواندند تسبیحات می‌گفتند، اما آن روز در آن بیابان به محض اینکه سلام نماز را دادند یک مشت از خاک جلوی جانماز برداشتند، بو کشیدند، واها ایتها التربه، چی هستی ای خاک، چی هستی شگفتا ای خاک، حالا همه دارند نگاه می‌کنند واها ایتها التربه بعد دیدند مثل ابر در بهار از دو چشمش اشک ریخت از محاسنش روی لباسش گفت ای خاک یخرج یوم القیامه منک اقواما یدخلون الجنه بغیر حساب، اقوامی در قیامت از تو بیرون می‌آیند اقوام، جمع قوم است، قوم یعنی یک قبیله بزرگ، اقوام چندها قوم از تو بیرون می‌آیند که پرونده ندارند تا وارد محشر می‌شوند می‌روند بهشت.
بعد رو کرد به زمین به مردم گفت هذا این زمین را می‌بینید؟ مسارع عشاق، محل افتادن عاشقان است این زمین، و بعد گریه کرد گفتند اینجا کجاست؟ اینقدر شما را تغییر حال داد و گریه کردید فرمود اینجا قتلگاه حسین من است و یارانش. هذا مسارع عشاق. مایه عشق، مایه همت، مایه معرفت باید در نماز ریخته بشود که وقتی دو رکعت نماز می‌خوانم سه تا نیرو پشت سر نماز من باشد، همت من، عشق من، معرفت من، که خود اینها هم خلوص می‌آورد، نماز من را بعد از سلام سریع تحویل خود پروردگار بدهد و او هم مهر قبولی بهش بزند.
آنی که می‌خواهم بگویم این است چراچهار شب است من اصرار دارم به فهم نماز؟ علت‌ها دارد یک علتش این است اصفهان حدود هشتاد سال پیش، تقریبا عالمی پرورش پیدا کرد به نام سید علی نجف آبادی، قبرش تخت فولاد است، اقلا من با پی‌جویی‌های زیادم نزدیک ده صفحه آچار دقایق زندگی این مرد را یادداشت کردم، ایمانش، اخلاقش، درسش، روشش، منشش، لباس پوشیدنش، ایشان در تمام اصفهان که آن زمان پر بود از عالمان در حد مرجعیت، پر بود.
یعنی یکی از علما به من گفت، گفت من جد و آبادی اصفهانی هستم و عالم بودیم، یک روزگاری بر این اصفهان گذشت که هیچ مسجدی پیش‌نمازش غیر از مجتهد واقعی نبود، آن روزگار تمام نظر علمای با انصاف این بود که امروز در تمام مناطق شیعه اعلم علمای شیعه آقا سید علی نجف‌آبادی است، از تمام مراجع نجف گفتند اعلم است، از مراجع مشهد گفتند اعلم از تمام علمای مناطق شیعه‌نشین اعلم است. اصلا نمونه درسش را هیچ کس نداشت و این آدم با این عظمت علمی در اصفهان هشتاد نود سال پیش احساس کرد مردم گوش می‌دهید چی می‌گویم، یعنی کوه دماوند را داغون می‌کند در صد سال پیش احساس کرد دین خدا در اصفهان دارد از دست می‌رود صد سال پیش، به خودش گفت سید علی مرجعیت حق تو نیست، ریاست حق تو نیست، صندلی حق تو نیست، فتوا حق تو نیست، آنی که امروز به تو از همه واجبات واجب‌تر است منبر رفتن است، از خانه پیرزن و زغال فروش و دهگی بازاری‌های اصفهان و دهگی‌حسینیه‌ها، تا شب آخر عمرش با حضرت سید الشهدا پیمان بست که من یک روز، یک شب منبر تو را ترک نمی‌کنم. روضه خواندن برایت را هم ترک نمی‌کنم.
و چه انسان فروتنی بود، الله اکبر. معرفت و عشق چی کار می‌کند، نجف‌آباد دعوتش کردند منبر بعدازظهرها، حرکت کرد زودتر پیاده نزدیکی‌های شهر نمی‌شناختند مردم، در یک خانه‌ای باز بود یک آقایی بیرون در ایستاده بود دید یک روحانی آمد رد شد گفت آخوند، آقا سید علی برگشت گفت چیه عزیزم؟ گفت پدر من مرده یک هفته است بیا در این خانه یک سوره یس بخوان برایش و برو سید هستی ثوابش را خدا می‌دهد به پدرم، گفت چشم آقاجان چشم. که قیامت بگوید خدایا من برای مرده‌های مردم هم رفتم، در خانه‌های مردم دو تا مسئله گفتم یک روایت، حجت بر مردم تمام است.
آمد یک سوره یس خواند وقتی آمد بیرون دهاتی آمد دنبالش یک قران بهش داد گفت این مزد قرآن خواندنت، گفت خدا به زندگی‌ات برکت بده یک قِران را گرفت، آقا چرا یک قِران را گرفتی؟ برای اینکه اگر من نمی‌گرفتم این بابا می‌گفت سید حتما چشم باطن‌بین داشته من را آدم ندید پولم را نگرفت شخصیتش را در خودش نمی‌شد خورد بکنم.
بعد شناخته بود که اینی که آمد سوره یس خواند و یک قِران بهش داد این اعلم علمای شیعه است، ایشان به تمام علمای اصفهان و منبری‌ها اعلام کرد روی منبر هم اعلام کرد ای صاحبان منبر ای صاحبان مسند، تا مردم نمردند معنای نماز را یاد مردم بدهید مردم جاهل عبادت نکنند، بفهمند چی می‌خوانند، بفهمند بسم الله الرحمن الرحیم یعنی چی وقتی بفهمند الله یعنی ذات مستجمع جمیع صفات کمال، از همه بت‌های زنده و مرده دلشان قطع می‌شود و موحد می‌شوند. وقتی بفهمند رحمان یعنی خدائی که در دنیا همه جور محبت به بندگانش کرده همه جور سفره انداخته، دیگر دنبال مال حرام نمی‌روند، می‌بینند این سفره کجا سفره شیطان کجا، بفهمند خدا رحیم است یعنی مهربان ابدی و ازلی است اینها با فهم رحیمیت یک دل پرمهری به زن و بچه به پدر و مادر، به اقوام، به مردم پیدا بکنند، نماز کشیده بشود در زندگی. کار بکند در زندگی.
یاد بدهید معنای نماز را، اصرار می‌کرد ناله می‌زد، من هم آیت الله العظمی بروجردی را دیده بودم، البته آن وقت طلبه نبودم هم مرحوم حاج محمد حسین احسن دفتردارشان را دیده بودم و هم خادمشان را دیده بودم، کمتر منبری را می‌توانم بگویم به اندازه من نسبت به آقای بروجردی اطلاعات دارد، خانواده‌اش هم به خاطر این اطلاعات وسیع من هر سال سالگردش مسجد اعظم من را دعوت می‌کنند، ده سال است منبر بی‌تکرار من راجع به ایشان رفتم که یک لطف عجیبی هم خانواده‌اش به من کردند پارسال بعد از سالگردشان یک جعبه برای من آوردند دو تا تسبیح در آن بود گفتند آقای بروجردی شصت سال در نماز صبح و ظهر و مغرب و عشا با این تسبیح‌ها ذکر خدا گفتند گریه کردند، خانواده همه متفق شدند این تسبیح‌ها را به شما هدیه کنیم.
خادمش می‌گفت، می‌گفت ظهرهایی که نمی‌توانست برود مسجد آخرهای عمر، وضو که می‌گرفت در همان اتاقی که ملاقات داشت می‌گفت من هم آماده بودم وارد اتاق می‌شد در اتاق را الان آن اتاق هست، از پشت قفل می‌کرد، اول اذان تا نماز عصرش را سلام بدهد بیش از یک ساعت می‌کشید وقتی در را باز می‌کرد که آب یا نهار ببرم، جلوی پیراهنش از گریه خیس بود، نماز با معرفت، نماز با عشق، نماز با همت، این نماز. چی کار می‌کند با روح آدم، چه می‌کند.
آن کسی که ایشان را دفن کرد، مرحوم حاج آقا مجتبی عراقی چند ماه مانده به مرگش چون من سابقه رفاقت با او داشتم، این پسرم را که امشب در این جلسه است با خودم بردم دیدنش، گفتم آقا تا از دنیا نرفتید نکاتی که با چشم خودت در زندگی ایشان دیدی بنویس با خودت نبر در قبر گفت چشم نوشت، البته مختصر نوشت دیگر حالی نداشت، من بهش گفتم آقا من یک مطلبی را شنیدم این را می‌خواهم روی منبر نقل بکنم حالا خودت را دیدم، راست و دروغ مطلب را به من بگو که من روی منبر نقل بکنم یا نکنم، گفت چی؟ گفتم آن قضیه گفت آره برو نقل کن با خیال راحت.
گفت من خانه بودم وقتی صبح پنجشنبه ایشان از دنیا رفت فرستادند دنبال من خانواده‌اش، گفتند آقای بروجردی وصیت کرده من را حاج آقا مجتبی غسل بدهد کفن کند کارهایم را بکند. گفت من رفتم ایشان را غسل دادم کفن کردم، با جنازه آمدیم تا دم قبری که بیرون مسجد اعظم است آنجا را خودشان از پول ملکی خریدند کاری به مسجد ندارد. جنازه آمد دم قبر خانواده‌اش گفتند وصیت کرده شما دفنش کنید چشم، گفت من شانزده سال با ایشان بودم، با نفسش، با همهمه‌اش با صدایش، شانزده سال حال کرده بودم، گفت جنازه را گذاشتم در قبر رو به قبله تلقین خواندم چون وصیت کرده بود تلقینش هم من بخوانم، آخر تلقین دارد هل فارقتنا علی عهد الذی که با تو داشتیم آیا حسین پسر علی این تلقینی که خواندیم گفتیم امامانت دوازده امام هستند اینها هستند قبله‌ات کعبه است، خدایت پروردگار است، کتابت قرآن است هل فهمت؟ فهمیدی اینها را؟ گفت جنازه در قبر همهمه کرد من پس افتادم، از هیبت این همهمه، که آره همه اینها را فهمیدم و فهمیده بودم.
این نماز الصلاه معراج المومن یعنی این، آدم در قبر است ولی با خدا معیت دارد، در قبر است با قرآن معیت دارد، در قبر است با تمام ارزشها معیت دارد

 

قرآن مجید می‌فرماید با کسالت، سستی، به نماز نزدیک نشوید، با حواس‌پرتی و بیهوشی و بی‌توجهی به نماز نایستید، لا تقربوا الصلاه و انتم سکاری.
همه همت‌تان را به میدان این عبادت بیاورید، مایه دیگر مایه معرفت است، در جلسه گذشته شنیدید یکی از بزرگترین و کم نظیرترین عالمان شیعه که او را از مراجع زمان خودش اعلم می‌دانستند، ولی دست به رساله نبرد، آمد عمرش را هزینه دو کار کرد درس دادن و منبر رفتن. و حتی منبرهای خانگی هم دعوتش می‌کردند با چهار تا پنج تا مستمع منبر جانانه می‌رفت علم خرج می‌کرد، ایشان در همه منابرشان به اهل علم اصرار داشتند مفاهیم و حقایق و واقعیات نماز را یاد مردم بدهند. که اینها بدانند کنار چه دریایی قرار می‌گیرند، تشنگی عقلشان را جانشان را، قلبشان را، دنیا و آخرتشان را از این دریا سیراب کنند.
مردم را می‌گفت ترغیب کنید به و فی صلاتهم دائمون، یعنی نماز صبح را بخوانند تا نماز ظهر ببرّند از نماز، چنان‌که در سوره معارج است و الذین علی صلاتهم دائمون، یعنی آنچه که از نماز می‌گیرند تا نماز بعدی هزینه کنند داشته باشند. و یک مایه دیگر هم عشق است محبت است. یاد بدهید به مردم که نماز باید نماز عاشق در پیشگاه معشوق باشد.
چطور وقتی با معشوق مجازی روبرو می‌شوند حالاتی را از خودشان نشان می‌دهند، و حاضر هستند همه چیزشان را در اختیار معشوق بگذارند یک کاری بکنید که نمازگزار عاشق در محضر معشوق باشد. این مسائل گذشت تقریبا بیان شد، آیاتی هم خوانده شد، یک آیه‌ای را انتخاب کردم از سوره مبارکه بقره که اوج این آیه در کلمه معیت است، وجود مقدس پروردگار مهربان عالم چند مسئله را در این آیه مطرح می‌کند پایان آیه با قسم وعده آمرزش تمام گناهان را می‌دهد، و با قسم وعده وارد کردن بندگانش را به بهشت می‌دهد که خودش هم این کار را بکند، یعنی ادخلوها بسلام آمنین را خودش بگوید.
آنجا هم چه جای معرکه‌ای است، مااز بچگی شنیدیم کوچکتر باید به بزرگتر سلام کند، اما در قرآن می‌بینیم که پروردگار قیامت به بندگان واقعی‌اش سلام می‌کند سَلاٰمٌ قَوْلاً مِنْ رَبٍّ رَحِیمٍ ﴿یس ، ۵۸﴾ یا در آیه‌ای دیگر وَ سَلاٰمٌ عَلَیْهِ یَوْمَ وُلِدَ وَ یَوْمَ یَمُوتُ وَ یَوْمَ یُبْعَثُ حَیًّا ﴿مریم ، ۱۵﴾. این کم مقامی نیست. سلام حق به عبد. سلام پاک به موجود خاک، این خیلی حرف است. خیلی حرفها در این آیه شریفه است هم چند تا مسئله مهم مطرح است چهار تا کنار نماز، که در حقیقت می‌خواهد بگوید نماز را با این حقایق بعدی می‌شود کامل کرد، پخته کرد. و دو تا قسم هم دارد برای آمرزش گناهان و وارد کردن عبادش به بهشت.
ولی آنی که در ایه شریفه دل را می‌برد و در آیه شریفه آدم را وادار می‌کند در برابر او زانو بزند از مستی، مسئله معیت است، که حالا من خودم هم گیر هستم سردرگم هستم نمی‌دانم این معیتی که مطرح کرده چه کیفیتی دارد، با قیومی که در آیه الکرسی می‌خوانیم الله لااله الا هو الحی القیوم با قیومی با همه موجودات معیت دارد یعنی موجودات بودنشان، زندگیشان، ادامه عمرشان، روزی‌شان، همه به پشتوانه قیومت رب است و موجود با معیت به قیومیت وصل به اوست ولی خب این یک معیت عامی است، یعنی همه حیوانات، همه ارض و سما، همه موجودات تکیه دارند به این معیت نباشد که درهم می‌ریزند.
اما این معیتی که در آیه می‌بینید شرط می‌گذارد اول آیه که اگر این چهار برنامه‌ای که می‌گویم با مایه همت و معرفت و عشق انجام بدهید و من هم قسم می‌خورم گناهان‌تان را ببخشم و خودم وارد بهشت‌تان بکنم از همه اینها بالاتر این است که با شما معیت پیدا می‌کنم، معلوم می‌شود این معیت با آن معیت عام فرق می‌کند، تفاوت می‌کند چون این معیت شرطش این چهار حقیقت است که قبل از این چهار حقیقت معیت با ما ندارد فقط معیت تکوینی دارد، اما این معیت به احتمال قوی عبارت از رحمت خاص الخاص است که درک کیفیتش مشکل است و این معیت باید بعد از این چهار برنامه تجلی بکند قبلش اصلا شعاعی ندارد برای کسانی که این چهار برنامه را ندارند، این معیت نیست با آنها.
حالا نمی‌دانم چطوری معنی کنم ولی اگر این چهار تا کار را انجام بدهیم دستتان را می‌گذارم در دست خودم شما را در آغوش محبت می‌گیرم، شما را رها نمی‌کنم، خطراتی که می‌خواهد بهتان حمله کند دفع می‌کنم، با این معیتم و این چهار حقیقت شما را رشد می‌دهم، این را خیلی باید رویش دقت کرد چند تا کتاب باید دید آیات دیگر را باید دید.
این معیت را که در سوره بقره بیان فرموده است در سوره نحل آخرین آیه‌اش هم بیان فرموده، من خبر هم ندارم آن نوارها موجود است تمامش یا نه برای قبل از انقلاب است فکر هم نکنم باشد، در این معیتی که در آیه آخر نحل است، إِنَّ اَللّٰهَ مَعَ اَلَّذِینَ اِتَّقَوْا وَ اَلَّذِینَ هُمْ مُحْسِنُونَ ﴿النحل ، ۱۲۸﴾.
هیچ کدام از ما گویندگان مهار حرف دست خودمان نیست، هیچکدام، البته آنهایی که حرف درست و حسابی دارند، ما یک تماشاگر هستیم، این در نهج البلاغه هم هست، قرآن حجابش را کنار می‌زند خودش را به ما نشان می‌دهد یا روایات، و ما از خود نشان دادن قرآن و روایات حرف می‌زنیم اگر آن نشان دادن را از ما بگیرند ما لال هستیم، یعنی ما را منبر بفرستند دو دقیقه هم نمی‌توانیم حرف بزنیم و نمی‌شود هم حرف زد، چون هیچ مایه‌ای نداریم هیچی.
یک رفیق داشتم منبری عادی بود، ولی خب خداوند متعال جمعیت زیادی را نصیبش کرده بود چهل سال پیش، خودش می‌گفت گفت یک شهرستانی دعوت داشتم ده شب منبر بروم یک واعظ پیرمردی را قبل از من دعوت کرده بودند منبر، مثلا بنا بود نه بیاید پایین، گفت چهار پنج شب گذشته بود جمعیت عجیب اوج گرفته بود اصلا کله آدم موج می‌زد، گفت من هم هیجانی می‌خواهم بروم منبر با چه حالی هم برای من تعریف کرد، گفت سر نه شد نیامد پایین، نه و ده دقیقه شد نیامد پایین، نه و ربع شد نیامد پایین، گفت در دل خودم حرف زدم گفتم آشیخ اگر من نبودم دوازده تا پای منبرش نبودند حالا ما را اوردند در این شهرستان این هم دارد با ده پانزده هزار جمعیت دلی از عزا درمی‌آورد، آشیخ اینها برای تو آمدند؟ گفت تا نه و بیست دقیقه منبر بود گفت آمد پایین، گفت در راه که می‌رفتم منبر از بغل همدیگر رد شدیم تلخ بودم با او، خبر ندارم که این مرد در این شهر ولو به روضه‌خوانی محاسنش را در خانه ابی عبدالله به پاکی سفید کرده، اگر ناپاک بود عیبی نداشت. بیخود معطل کرد. با تلخی رد شدم درست سلام نکردم یا جواب سلامش را ندادم، قسم می‌خورد می‌گفت نشستم روی منبر بسم الله الرحمن الرحیم را یادم نیامد یعنی هر چی فشار آوردم من سی سال است منبر می‌روم اول منبر چی می‌گویند، هیچی یادم نیامد. گفتیم بعد از بسم الله ماچی می‌گفتیم یعنی بعدش چی می‌گفتیم، یا الحمدلله رب العالمین که هر روز داریم در نماز می‌خوانیم این هم یادمان نیامد، یک حالت سرفه به خودم گرفتم سرم را کردم زیر عبایم گفتم ازم باور کن غلط کردم، این زبان برای من نیست این گلو هم برای من نیست، من هر دو را در حق این پیرمرد بد مصرف کردم، حالا ببخش من را. این را ادامه نده که تا آخر عمرم من دیگر هیچی یادم نیاید و گریه کردم. مردم خیال می‌کردند من تکان می‌خورم دارم سرفه می‌کنم یادم آمد.
درباره قرآن می‌گوید علی ان فیه انما یاتی و الحدیث عن الماضی و دواء دائکم و نظم ما بینکم، اگر قرآن حالا در خانه که دارید آیه می‌بینید برای منبر، یا در منبر که دارید می‌خوانید یا روایت خودش را نشان ندهد که حرف من چیست، اصلا ما هیچی نداریم بگوییم، هیچی. فقط می‌ماند الفاظ قرآن ما با الفاظ قرآن با روح شما، با عقل شما، با قلب شما هیچ کاری نمی‌توانیم بکنیم، با قرائت تنها کاری صورت نمی‌گیرد.
خدا برای هیچکدام‌مان نیاورد تا وقتی که از دنیا می‌رویم که این پرده بسیار ظلمت برایمان پیدا بشود که حالا در کارم، در اخلاقم، در منبرم، حرف من وارد درونمان بشود من که وارد درون بشود خدا می‌رود، ما دستمان به کل خالی می‌شود.
خب من این آیه آخر سوره نحل را یادم است با چه حالی توضیح دادم، شش سال ماه رمضان یعنی شش تا ماه رمضان طول کشید، یعنی شش تا سی شب، تمام هم نشد، دیگر برای من هم پیش نیامد دنبال بکنم، حالا قصد دارم این چند روزی که زنده هستم اگر زنده بمانم دنبال کنم آن مسئله را، یادم است خیلی بی‌حجاب ‌های زمان شاه رفیق‌های دخترشان را می‌آوردند پای آن منبر نامه می‌نوشتند باحجاب شدند، خیلی‌هایشان در ادارات آن زمان بودند درآمدند یعنی قرآن کار می‌کرد با زن و مرد.
فان الله مع الذین التقوا و الذین هم محسنون، یک عاشقی مثل شما، یک آدم با همتی یک آدم با معرفتی، این خیلی علاقه پیدا کرد که فان الله مع الذین التقوا و الذین هم محسنون را بفهمد، این معیت چیست؟ که سبب تجلی‌اش نماز است، و آن سه تا مسئله بعدش.
دلش می‌خواست کیفیتش را بفهمد، خودش نمی‌دانست خیلی خوب است که به خودم بگویم نمی‌دانم هیچی هم نمی‌دانم برو پیش دانایان آنها برایت حرف بزنند دانایان ائمه طاهرین هستند، انبیاء الهی هستند، آنجا برو. پیش آنها هم نروی پیش هیچ کس حرف نیست، این انسان والا که دنبال این حقیقت بود که معیت چیست، آمد خدمت امیرالمومنین، گفت علی جان اینهایی را که خدا در این آیه گفته من می‌گویم در این آیه گفته چون امیرالمومنین درجا همین آیه را خواند، اینها را برای من توصیف کن و بگو.
امام فرمودند اتق الله و احسن فان الله مع الذین التقو و الذین هم محسنون بلند شو برو، گفت من اصلا سیراب نشدم من لب تر نکردم بگو، من با این دو کلمه آرام نشدم، خب من این آیه را در قرآن هم دیدم علی جان که تو برای من خواندی، یک استادی داشتم کل آنهایی که پای درسش می‌آمدند شب‌های جمعه در خانه‌اش ده تا نمی‌شدند، این وقتی از این حرفها می‌زد همینجوری که داشت می‌گفت به پهنای صورتش هم اشک می‌ریخت، ایشان که خیلی هم من عاشقش بودم، دو ساعت به اذان صبح بیدار بود در سن هفتاد سالگی، همت، معرفت، عشق، دو ساعت تمام نماز شب یازده رکعت دو ساعت طول می‌کشید، در نماز وتر یک رکعت آخر مانوس بودند، چه حالی داشتند کی بودند، در نماز وتر که یک رکعت است، آخه آدم دستش خسته می‌شود شما پنج دقیقه دستتان را بگیرید بالا درد می‌گیرد، بالای سه ربع یک قرآن کف دستش بود با یک دستش هم به گدایی به طرف پروردگار مثل مادر بچه مرده گریه می‌کرد، سیصد تا العفو، چقدر یا رب، استغفار

 

ادامه دارد

فرزین نجفی پور: مسئول کلاس بینش و رویا

درباره ی فرزین نجفی پور

پژوهشگر برتر کشور در چند سال متوالی - مخترع برتر کشور - ثبت 61 اختراع کاربردی در زمینه های کشاورزی، آبیاری، الکترونیک، رباتیک و هوا فضا - دارای مدرک کارشناسی ارشد - ارایه بیش از 100 مقاله علمی - دریافت دهها تندیس ویژه علمی - دریافت بیش از 150 تقدیر نامه از وزارت خانه ها و مراکز علمی و پژوهشی - برپایی بیش از 150 نمایشگاه تخصصی اختراعات - پیشگام در دفاع سایبری عملی از حریم جمهوری اسلامی ایران

همچنین ببینید

اعلام برنده ی سازنده ی کلیپ اختصاصی مهر ماه و آبان ماه

بدینوسیله خانم دلارام حسینی بعنوان برنده ی کلیپ مختص سایت ماکزیمم تکنیک در مهر ماه و ...